Een grote stad mag stadse ambities hebben.
Een kleiner dorp mag dorpse ambities hebben.
Een grote stad gebruikt grote woorden.
Een kleiner dorp gebruikt passender taal.
New York is een grote stad,
Amsterdam en Rotterdam mogen er ook zijn.
En wij zijn Nunspeet, een mooi dorp in een mooie omgeving.
Om die omgeving mooi te houden wordt veel gedaan.
We hebben onder andere een "Integrale Ruimtelijke Toekomstvisie" in Nunspeet,
deze visie hoopt een blijvend mooie omgeving te waarborgen.
Dat lijkt allemaal goed geregeld.
Maar om het dorp zèlf te bewaren zodat het een mooi dorp blijft, dat valt niet mee.
Zo zijn er de afgelopen decennia al heel wat mooie panden verdwenen; gelukkig zien we de laatste jaren op dit terrein wel een verandering! Nu is er op de Laan een grote verandering op komst want de bibliotheek gaat verhuizen naar het MFA. Als de eerste plannen doorgaan wordt de openvallende ruimte ingenomen door een donkere, grijze woonkolos van drie verdiepingen. Geheel afwijkend van de dorpse stijl en op een steenworp afstand van de "Klokkenberg". Een architectonisch verantwoord zwart gat zal ik maar zeggen.
Ook heel fijn zijn de elkaar opvolgende plannen voor het stationsplein.
Daar staan af en toe files voor het spoor tijdens het spitsuur en daar moeten we vanaf.
Dus is er een slim adviesbureau, dat een dozijn verkeerslichten (In Rotterdam noemen we dat stoplichten) wil neerpoten. Dat gaat gelukkig niet door want het heeft geen draagvlak in het dorp. Om zoiets te kunnen verzinnen zal je wel duur betaald moeten worden, schat ik zo in. Dan komt het idee om de spoorwegovergang te ondertunnelen; zal ook wel niet door een onbezoldigd vrijwilliger zijn verzonnen.
Ook dit gaat niet door want het schijnt technisch niet te kunnen, er is geen ruimte voor.
Het wachten is nu op het volgende idee van weer een goocheme jongen.
Zal ik eens een paar dorpse suggesties doen?
Deze suggesties getuigen niet van een "Big Apple Ambition",
maar wel van een "Bezonnen Alternatieve Aanpak".