Mijn naam is Gerben Pluim. Ik ben geboren en opgegroeid in Elspeet, maar ik woon inmiddels alweer bijna 25 jaar in Nunspeet, met mijn vrouw en drie kinderen. Sinds 2022 ben ik raadslid voor de ChristenUnie, een rol waarin ik op veel plekken in de samenleving mag komen en veel mensen spreek. De gemeente Nunspeet is een mooie gemeente en we zetten ons als ChristenUnie in om dat ook voor komende generaties zo te houden. Onze samenleving is soms ingewikkeld en het is niet voor iedereen vanzelfsprekend om hierin een plek te vinden. Ik zet me daarom graag in voor een zorgzame samenleving waarin er ondersteuning is voor mensen die het niet op eigen kracht redden. Verder ga ik voor een overheid die dicht bij de inwoners staat. Waar we echt luisteren wat er speelt in de samenleving, inwoners betrekken bij keuzes die we maken en betrouwbaar, rechtvaardig en transparant zijn. Samen maken we onze gemeente elke dag weer wat mooier.

Mijn naam is Arie Harteveld. Ik ben getrouwd en samen hebben wij vier kinderen en inmiddels zeven kleinkinderen. Het raadslidmaatschap heb ik niet bewust gezocht, maar in 2018 kwam ik via voorkeurstemmen in de gemeenteraad terecht. Een bijzonder vertrouwen, dat ik nog altijd zeer waardeer. Ik voel mij helemaal thuis in de ChristenUnie. Vooral de idealen van recht doen, trouw zijn en zorgvuldig omgaan met mensen en de schepping spreken mij aan. Deze waarden vormen voor mij een leidraad in mijn politieke handelen en kleuren de manier waarop ik mijn werk als raadslid doe. Inmiddels doe ik dit werk met groot plezier. Omdat ik met pensioen ben, kan ik me er volledig in verdiepen en mij volop inzetten. Ik streef naar een betrouwbare en rechtvaardige overheid, die naast inwoners staat en niet tegenover hen. Politiek moet open, uitlegbaar en transparant zijn, met zorgvuldige besluiten. Voor mij is een raadslid vooral volksvertegenwoordiger: openstaan voor inwoners en benaderbaar zijn. Dat werkt: inwoners weten mij te vinden met vragen, opmerkingen, suggesties, zorgen of frustraties. Ik neem die signalen serieus. Tegelijkertijd zie ik hoeveel kennis en ervaring in de Nunspeetse samenleving aanwezig is. Ik raadpleeg inwoners dan ook regelmatig over onderwerpen waarin zij deskundiger zijn. Hun inzichten neem ik mee in mijn werk. Juist daarom moeten inwoners bij plannen en besluiten veel eerder betrokken worden. Dat geldt zeker ook voor jongeren. Zij kijken anders naar de toekomst en brengen nieuwe
ideeën mee. Laten we hen serieus betrekken bij besluitvorming – het gaat om hún toekomst.

Mijn naam is Alice van de Steeg (38 jaar), geboren en getogen in Elspeet. Ik woon ‘op de Barg’ met mijn man Tim en twee kinderen: Jouk en Fenne. Achttien jaar heb ik gewerkt in de gehandicaptenzorg en sinds de zomer van 2025 werk ik als manager in de ouderenzorg. Het zal dan ook niet verrassen dat mijn hart sneller klopt van alles wat met welzijn en het sociaal domein te maken heeft. Ik geloof dat het belangrijk is dan ooit om met elkaar te werken aan een samenleving waar het niet alleen draait om “ik” maar om “wij”. Waarin we overeenkomsten vergroten en verschillen kleiner maken. En daar wil ik vanuit mijn plek in de raad aan bij blijven dragen. Ik sta op voor een samenleving waarin ieder mens van waarde is.

Mijn naam is Jeroen Marcus. Man van Anne-Esther en trotste vader van nu nog drie dochters. In januari verwachten we een vierde dochter te verwelkomen. De afgelopen jaren heb ik het als een voorrecht ervaren dat ik mij – namens jullie, Nunspeters – heb mogen inzetten in de gemeenteraad. Dat heb ik met volle overtuiging gedaan en daar ga ik graag mee door. Het gaat goed over het algemeen best goed in Nunspeet. Maar juist daar waar het knelt, wringt of schuurt, waar mensen tussen wal en schip dreigen te vallen en de bureaucratie en papieren werkelijkheid ervoor zorgen dat mensen in de knel komen. Juist daar wil ik voor opstaan en verandering in brengen. Onrecht gebeurt vaker onbewust en onbedoeld, maar is niet daardoor niet minder kwalijk. Ik sta ook op voor een inclusieve samenleving. Één waar zoveel mogelijk, liefst iedereen, mee kan doen. Een samenleving waarin inclusie ook beide kanten op werkt. Je mag hier geloven hoe je wil geloven en ook zijn wie je bent. In zo’n samenleving, waarin we verschillen niet zien als een aanval van of op de ander, maar waar we elkaar aanvaarden zoals we zijn, geloof ik en sta ik voor op.