Vaarwel of tot (weer)ziens?
Het zit erop! De verkiezingen zijn achter de rug en we hebben als ChristenUnie-Nunspeet onze zetels kunnen behouden. Sterker nog, er hebben meer mensen op de ChristenUnie gestemd dan vier jaar geleden. Dat stemt me hoopvol! Maar vier zetels betekent ook dat mijn tijd als raadslid er, vooralsnog, opzit. En de afgelopen weken heb ik vaak de vraag gekregen of ik dat jammer vind. Het antwoord is beide, ja en nee.
Ja, want het is echt een eervolle taak om als raadslid de samenleving, vanuit onze gedeelde waarde en geloof, te dienen. Het is echt bijzonder om op deze manier handen en voeten te geven aan ons geloof. Te dienen en om te zien naar elkaar, naar de inwoners en als rentmeester proberen het goede te doen voor mens, dier en natuur. Ik had daar graag nog een periode mijn handen voor uit de mouwen gestoken.
Maar het antwoord is ook: nee, ik vind het – voor nu – niet jammer. Zoals jullie wellicht weten zijn wij een paar maanden geleden voor de vierde keer vader en moeder geworden. Ons gezin is nu compleet met vier dochters! Enorm bijzonder, waar ook een verantwoordelijkheid bij komt kijken. En de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het raadswerk niet heel makkelijk te combineren is met een fulltime, drukke baan en de dynamiek van een groot gezin. Voor mij in ieder geval niet en als ik om mij heen hoor, is het ook voor andere raadsleden met jonge kinderen iedere keer weer een puzzel.
Het is dan ook dankzij mijn vrouw, haar flexibiliteit, haar vele avonden alleen, dat ik dit heb kunnen en mogen doen. En daar ben ik haar dankbaar voor. Maar voor nu is het goed zoals het is. En kiezen we in deze fase voor ons gezin. Voor de rust, het aanwezig en beschikbaar zijn voor vrouw en dochters en óók voor een stuk welzijn voor ons allemaal. Het is bijvoorbeeld weer hard nodig dat ik eens een sportschool van binnen ga zien. 😊 Daar heb ik – en hebben wij als gezin – zin in! Even een andere tred in het leven. Het is al druk genoeg.
Maar het is wat mij betreft geen vaarwel. De afgelopen jaren heeft het vuurtje alleen maar sterker opgepookt om, vanuit het geloof in God, bij te dragen aan het publiekelijk belang, aan de maatschappij. De handen en voeten te zijn. Het zout in gesprekken en debatten en het licht daar waar het duister is. De komende tijd ga ik dat zoals gezegd wel even op een iets lager pitje zetten, maar daarna sluit ik met alle liefde weer aan in de steunfractie om onze raadsleden te helpen. En wie weet, mag ik ooit weer zelf de eervolle taak van raadslid vervullen. Of die van burgemeester, wie weet. 😉 We gaan het zien! Wat de toekomst brengen moge, ons geleidt des Heeren hand!
Dank aan jullie voor het vertrouwen in ons als lokale fractie en in mij als raadslid. Het was een eer en een genoegen.
Tot ziens!
Jeroen Marcus
