Gert-Jan Segers besloot met een open blik deze breuklijnen te onderzoeken, op zoek naar nieuwe hoop voor een verdeeld land. Met diverse denkers, doeners en ervaringsdeskundigen is hij in gesprek geweest. De onderlinge vervreemding heeft Gert-Jan Segers geraakt, maar tijdens zijn zoektocht is hij ook hoopvoller geworden.

Deze ervaring heeft Gert-Jan met een ieder willen delen in zijn boek "Hoop voor een verdeeld land". Afgelopen zaterdagmiddag was hij in Ermelo te gast bij Riemer & Walinga boekverkopers om zijn boek met een korte speech te presenteren. Na zijn toelichting op zijn ervaringen, die hij had opgedaan tijdens de ontmoetingen en gesprekken en mede geleid hebben tot het schrijven dit boek, sloot hij zijn speech met het volgende af:

"Ik heb heel veel plekken van hoop bezocht. Heel veel mensen ontmoet; laagopgeleide mensen, hoogopgeleide mensen, praktische mensen, theoretisch geschoolde mensen. Boeiende verhalen, daar doe ik verslag van. En waar was mijn zoektocht naar? De zoektocht was naar hoop. En hoop is niet eenvoudig.

Het is makkelijker om bitter te zijn. Het is makkelijker om boos te zijn. Makkelijker om te zeggen, dat het allemaal niet deugd. Aan te geven waar de regering faalt. En te noemen waar de samenleving in te kort schiet. Het is makkelijker om dat verhaal te vertellen.

Hoop is moeilijk. Omdat je daar naar op zoek moet. En je daar je best voor moet doen. Om de plek van hoop aan te wijzen. Om beleid en voorstellen te doen, die hoop bieden. Daar moet je hard over nadenken. We staan aan de vooravond van de week van het leven. Het is makkelijker om te zeggen: Wij zijn tegen abortus. ....Wij vinden het allemaal verschrikkelijk wat er gebeurt.... Het is moeilijk om hoop te bieden. En toch ... vandaag hebben wij samen met VBOK een plan gelanceerd voor een fonds. [Het tienermoederfonds] We doen een beroep op particulieren en op bedrijven om geld te storten om zo steun te leveren, om middelen vrij te maken voor jonge tienermoeders die in de problemen zitten. Het is makkelijker om een opgeheven vingertje op te heffen. Makkelijk om een moreel oordeel te vellen.  Moeilijker is om vrij te vergeven, moeilijker om geld te geven. En toch is dat het hoopvolle verhaal!

En dat is mijn zoektocht.......  Dat is onze zoektocht. Naar Hoop, plekken van hoop, gebieden van hoop. Waarom? Omdat dit uiteindelijk andere mensen beter maakt, omdat het hun leven beter maakt en omdat het je zelf beter maakt.

Als dat lukt? Als je die ene mens, maar in de ogen kunt kijken, die ene mens, die in isolement zijn leven leidt, die langs de kant staat, in de hoek zit, waar klappen vallen, om die hoop te bieden? Zo ontmoet je mensen binnen de CU en ook buiten de CU, die hoopbrengers zijn. Brengers van hoop. Die bewonder ik. Daar ben ik dankbaar voor. Dankbaar voor hun inzet, wereldwijd , maar ook lokaal. Soms zijn dat prachtige combinaties. En wat er uiteindelijk weerspiegelt ..... en nog een keer, dat is binnen de CU, maar ook buiten de CU ....., wat dat weerspiegelt is wat Jezus doet: Waar mensen doorliepen,.... waar mensen doorliepen bij Zacheus,.... doorliepen bij Barthimeus,.... doorliepen bij mensen, hoe ze ook heten,.... bij naamloze mensen, die ziek waren, die aan de kant van de weg zaten, die in een uithoek van de samenleving waren,..... wat Hij, Jezus, deed was stilstaan, de hand reiken, hen genezen, hen terugbrengen en een plek geven in de samenleving.

Nog een keer .... Wat is het ergste van armoede? Dat je niemand anders hebt. Niemand je naam kent. Dat je hooguit een nummer bent in de Bijstand. Dat je hooguit een nummer ergens bent... ,bij een registratie van schulden bijvoorbeeld. Of dat je ergens een dossier bent.

Wat is de hoop als iemand je weer in de ogen kijkt en zegt: "Ik geloof in jou. Ik geef je een nieuwe kans en ik wil je hoop bieden"?

En dat is de missie, die wij politiek hebben. Dat is de missie, die wij als maatschappij hebben. En zo wil ik, .... desnoods met Jesse Klaver..?... en desnoods met een heleboel andere mensen,....is dat waar ik ongelofelijk voor gemotiveerd ben. En dat heeft dit boek opgeleverd. Ik hoop dat jullie de kans hebben om dit boek te lezen."

Na deze speech was er gelegenheid voor de belangstellende toehoorders om het boek door Gert-Jan te laten signeren met eventueel een persoonlijke boodschap. Onder hen bevonden zelfs een aantal zeer jeugdigen. Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Een hoopvolle gedachte.