Aantal keer gelezen4

Gemeente en kerken: partners in zorg?

donderdag 21 april 2005 22:33

Bijdrage Jan-Willem Dollekamp namens gemeenteraadsfractie ChristenUnie tijdens de politieke avond op 21 april 2005

Door Website ChristenUnie Nunspeet [25291] Bijdrage Jan-Willem Dollekamp namens gemeenteraadsfractie ChristenUnie


Vz., dames en heren,

De Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) betekent niet alleen een taakuitbreiding voor de gemeente, maar ook een uitdaging om zorg en welzijn op lokaal niveau anders te organiseren. Tijdsdruk dwingt er echter bijna toe om ons maar te concentreren op een goede overdracht van bestaande taken van Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) naar de WMO. Voorkomen moet worden dat de huishoudelijke verzorging na 1 januari 2006 niet goed is geregeld. Als fractie van de ChristenUnie zijn wij er echter van overtuigd dat het loont om nu ook een fundamentele discussie met elkaar te voeren over het gewenste lokale beleid voor inwoners met een ondersteuningsvraag. ‘Bezint eer ge begint’. Om dat goed te kunnen doen, is tijd nodig, niet in de laatste plaats omdat veel van de eigen verantwoordelijkheid van burgers en van de lokale samenleving wordt verwacht. Na het debat over de WMO in de Tweede Kamer gisteren (20 april 2005) lijkt er inderdaad meer tijd voor invoering van de WMO te worden genomen. Laten we die tijd dan ook goed benutten.

Uitgangspunten
Een fundamentele discussie acht onze fractie dus gewenst. Welke uitgangspunten wil de ChristenUnie daarbij hanteren? Ons huidige verkiezingsprogramma – overigens van ver voor de WMO! – zegt daarover het volgende:
De ChristenUnie is principieel een groot voorvechter van een dienstbare samenleving. Een samenleving waarin mensen zich verantwoordelijk weten voor de zorg voor zichzelf en voor elkaar. Het treffen van voorzieningen behoort dan ook primair tot de verantwoordelijkheid van burgers. De taak van de gemeente is vooral voorwaardenscheppend en stimulerend.
In Gods ogen is elk mens van onschatbare waarde. De ChristenUnie wil zich daarom inzetten voor mensen die extra ondersteuning nodig hebben. Het gaat dan met name om ouderen, mensen met handicap, minima en minderheden. De gemeentelijke taak is daarbij tweeledig. Enerzijds moeten inwoners die moeite ondervinden door ouderdom, handicap, werkloosheid of afkomst ondersteund worden zodat ze een volwaardige plaats in Nunspeet kunnen innemen. De toegankelijkheid en kwaliteit van voorzieningen is daarbij een belangrijk aandachtspunt. Anderzijds heeft de gemeente de opdracht om mensen in de lokale samenleving te stimuleren en te mobiliseren om naar elkaar om te zien.

Naast bestaande instellingen en netwerken op het gebied van zorg en welzijn – Stichting Het Venster is in de discussie vanavond al een aantal keren genoemd – zijn kerken daarbij in onze visie eveneens belangrijke gesprekspartners. Bij de algemene beschouwingen ter voorbereiding van de begroting 2006 in maart jl. hebben wij er daarom op aangedrongen de kerken te betrekken bij de voorbereidingen voor de WMO in Nunspeet.

Aandachtspunten
Welke concrete punten moeten volgens de ChristenUnie in elk geval aan de orde komen bij invoering van de WMO in Nunspeet? Ik noem vanavond een paar punten die ook de kerken raken. Daarbij heb ik niet de pretentie volledig te zijn. Ook onze fractie is de betekenis van de WMO voor Nunspeet nog aan het verkennen.

a. Wat hebben ouderen, mensen met een handicap, minima en minderheden nodig om een goede plek in de Nunspeetse samenleving te blijven innemen? Die vraag moet bepalend zijn voor het aanbod van ondersteuning en zorg in Nunspeet. Daarbij moet worden voorkomen dat mensen die ondersteuning echt nodig hebben buiten beeld blijven. Om te voorkomen dat er ‘gaten’ vallen, dient de gemeente in beeld te brengen om welke mensen het gaat, zowel qua aantal als qua ondersteuningsvraag. De ChristenUnie pleit daarom – overigens al in het huidige verkiezingsprogramma – voor het invoeren van ‘doelgroepenmonitoren’ om het beleid per doelgroep te kunnen volgen, evalueren en waar nodig bij te stellen.
Ook overleg met gebruikers, mantelzorgers, ouderen- en cliëntenorganisaties is daarbij belangrijk om zicht te krijgen op de behoefte aan ondersteuning. Hoewel in verband met de WMO niet zo vaak genoemd, passen ook kerken wat de ChristenUnie betreft in dit rijtje. Zij kennen niet alleen veel mensen in ons dorp, maar leveren via hun leden en via deelname in lokale instellingen vaak al een groot aandeel in de ondersteuning van hen die dit nodig hebben.

b. De ChristenUnie wil zich verder sterk maken voor samenhang in het totale zorg- en ondersteuningsaanbod in Nunspeet. De gemeente voert nu al de Wet Werk en Bijstand (WWB) uit en is straks verantwoordelijk voor de uitvoering van de WMO. Maar ook mensen die een beroep moeten doen op AWBZ-zorg blijven (meestal) inwoners van onze burgerlijke gemeente en – als ik zo mag zeggen – ‘uw’ kerkelijke gemeente. De burgerlijke gemeente moet het initiatief nemen om met betrokken organisaties in het dorp een agenda te maken voor de komende vier jaar: wat willen we met elkaar bereiken? Aan die agenda kunnen afspraken worden gekoppeld: wie levert welke bijdrage om de doelstellingen te halen? Hierbij horen in elk geval ook afspraken over ondersteuning van mantelzorgers en (kerkelijke) vrijwilligers door beroepskrachten, juist met het oog op de kwaliteit van de ondersteuning.

c. De ChristenUnie wil zich ook inzetten voor nieuwe verbindingen tussen informele en formele zorg. Kerkleden staan daarbij in Nunspeet zeker niet aan de kant (b.v. Het Venster met 400 vrijwilligers). Kerken kunnen in de ontwikkeling van de WMO partner zijn van zowel zorgvragers als van zorgbiedende instellingen en instanties. De vanavond eerder genoemde vrouw die één keer per week een cliënt van Philadelphia bezoekt, is een mooi voorbeeld. Een initiatief als stichting Present in Nunspeet waardoor verbindingen worden gelegd tussen kerkelijke vrijwilligersgroepen en concrete vragen om ondersteuning via gemeente, woningstichting of zorginstelling past hier uitstekend in. Wij zullen zo’n initiatief dan ook toejuichen.

Ten slotte
Wij zijn blij met de betrokkenheid die u vanuit de kerken toont bij het onderwerp WMO. Niet alleen vanavond is daarover gesproken. Eerder deze week was er een informatieve bijeenkomst van de diaconie van de Gereformeerde Kerk in Nunspeet. En ook in het periodiek overleg tussen het college van burgemeester en wethouders en het Contactorgaan van kerken in Nunspeet is de WMO onderwerp van gesprek. Als fractie willen wij het gesprek met de diaconieën dat we vanavond begonnen zijn graag voortzetten. Wilt u aan zo’n vervolggesprek deelnemen? Dan nodig ik u uit om na afloop van deze bijeenkomst uw naam en adres even bij mij achter te laten.

« Terug